Τεχνική κατασκευής Θερμή έλαση \/Καυτή εργασία, Ψυχρή έλαση
Ο κραματοποιημένος χάλυβας είναι χάλυβας που είναι κραματοποιημένος με μια ποικιλία στοιχείων σε συνολικές ποσότητες μεταξύ 1,0% και 50% κατά βάρος για τη βελτίωση των μηχανικών ιδιοτήτων του. Οι κραματοποιημένοι χάλυβες χωρίζονται σε δύο ομάδες: χάλυβες χαμηλού κράματος και χάλυβες υψηλής κραματοποίησης. Η διαφορά μεταξύ των δύο αμφισβητείται. Οι Smith και Hashemi ορίζουν τη διαφορά στο 4,0%, ενώ οι Degarmo, et al., την ορίζουν στο 8,0%.[1][2] Συνηθέστερα, η φράση "κράμα χάλυβα" αναφέρεται σε χάλυβες χαμηλού κράματος.
Αυστηρά μιλώντας, κάθε χάλυβας είναι ένα κράμα, αλλά δεν ονομάζονται όλοι οι χάλυβες "κράμα χάλυβες". Οι απλούστεροι χάλυβες είναι ο σίδηρος (Fe) σε κράμα άνθρακα (C) (περίπου 0,1% έως 1%, ανάλογα με τον τύπο) και τίποτα άλλο (εκτός από αμελητέα ίχνη μέσω ελαφρών ακαθαρσιών). Αυτοί ονομάζονται ανθρακοχάλυβες. Ωστόσο, ο όρος "κράμα χάλυβα" είναι ο τυπικός όρος που αναφέρεται σε χάλυβες με άλλα στοιχεία κράματος που προστίθενται σκόπιμα εκτός από τον άνθρακα. Τα κοινά κράματα περιλαμβάνουν το μαγγάνιο (το πιο κοινό), το νικέλιο, το χρώμιο, το μολυβδαίνιο, το βανάδιο, το πυρίτιο και το βόριο. Τα λιγότερο κοινά κράματα περιλαμβάνουν αλουμίνιο, κοβάλτιο, χαλκό, δημήτριο, νιόβιο, τιτάνιο, βολφράμιο, κασσίτερο, ψευδάργυρο, μόλυβδο και ζιρκόνιο.
Αυτό είναι χρήσιμο για την επιλογή μπουλονιών με διαφορετικά επίπεδα αντοχής για διαφορετικές εφαρμογές υψηλής πίεσης και υψηλής θερμοκρασίας. Τα εξαγωνικά μπουλόνια ASTM A193 βαθμού b7 και άλλοι τύποι έχουν ελάχιστη αντοχή εφελκυσμού έως και 125ksi.
