speciaal gevormde flens A182 F11 flens de flenzen F5
Bij verhoogde temperaturen beginnen conventionele staalsoorten, in tegenstelling tot ASTM A 335 P91-buizen, hun microstructurele vorm te verliezen, wat tot falen leidt. Een barst of barst in de leiding is een zichtbare fout. Maar omdat de SA 335 P91 verchroomde gelaste buis zeer geschikt is om zichzelf in stand te houden bij hoge temperaturen, zijn de uitvalpercentages extreem laag.
Strikt genomen is elk staal een legering, maar niet alle staalsoorten worden “gelegeerd staal” genoemd. De eenvoudigste staalsoorten zijn ijzer (Fe) gelegeerd met koolstof (C) (ongeveer 0,1% tot 1%, afhankelijk van het type) en niets anders (behalve verwaarloosbare sporen via lichte onzuiverheden); dit worden koolstofstaalsoorten genoemd. De term “gelegeerd staal” is echter de standaardterm die verwijst naar staalsoorten waaraan naast de koolstof opzettelijk andere legeringselementen zijn toegevoegd. Veel voorkomende legeringen zijn mangaan (de meest voorkomende), nikkel, chroom, molybdeen, vanadium, silicium en boor. Minder vaak voorkomende legeringen zijn aluminium, kobalt, koper, cerium, niobium, titanium, wolfraam, tin, zink, lood en zirkonium.
Het flensverbindingstype wordt meestal geleverd met dubbele eenheden, met een pakking en enkele bouten en moeren om elkaar te verbinden. (Eerst worden de buizen op de flenzen gelast, waarna kleppen en andere apparatuur op de flenzen kunnen worden geïnstalleerd.)
