Zeskantbouten worden gebruikt om twee of meer onderdelen aan elkaar te bevestigen om een geheel te vormen, omdat het niet als één onderdeel kan worden vervaardigd of om demontage voor onderhoud en reparatie mogelijk te maken. Per definitie “Een bout is een mechanisch apparaat met een kop en uitwendige schroefdraad, ontworpen om door gaten in geassembleerde onderdelen te worden gestoken om te passen in een moer, en is normaal gesproken bedoeld om te worden vastgedraaid of losgemaakt door die moer te draaien.” Bij gebruik met een voorgevormd gat met interne schroefdraad wordt de kop van de zeskantbout gedraaid om vast te draaien, waardoor het technisch gezien een schroef wordt (zie onze sectie Technische gegevens voor een bespreking van de verschillen tussen bouten en schroeven). Zeskantbouten zijn ook bekend als: zeskantbouten, dopschroeven, zeskantdopschroeven, zeskantdopschroeven, machinebouten, zeskantmachinebouten, zeskantmachinebouten en, indien volledig voorzien van schroefdraad, tapbouten, zeskanttapbouten en zeskanttapbouten. Een zeskantige bout onderscheidt zich vaak van een zeskantige dopschroef door het lageroppervlak aan de onderkant: als deze een ronde naaf heeft, een ringvlak genoemd, is het een zeskantige dopschroef. Als dat niet het geval is, is het een zeskantige bout.
