لوله با فلنج

بنابراین ، سیستم خط لوله باید به گونه ای طراحی و تولید شود که بتواند در هنگام حمل و نقل مواد مایع یا گازی ، فشارهای ناشی از آن را تحمل کند. برخی از امکانات (نیروگاه ها ، پالایشگاه های نفتی و غیره) به سیستم خط لوله طولانی و پیچیده نیاز دارند. علاوه بر این ، این نوع امکانات به دلیل فضای کاری محدود ، مشکلات را برطرف می کنند.

با این حال ، استحکام خستگی آنها بالاتر از فلنج های لغزش است. مشکل اساسی فلنج های جوش سوکت خطر خوردگی است. شکاف بین فلنج و اتصالات یا لوله باید قبل از جوش حفظ شود. مایعات خورنده یا رطوبت می توانند در این پناهگاه ها قرار بگیرند. بنابراین ، این رابط مایع جامد ممکن است باعث خوردگی در بدن شود.

فلنج های حلقه ای به جز شکاف جوش ، تقریباً همان شکل فلنج های جوش سوکت را دارند. بنابراین ، استفاده از آنها در برنامه هایی که می توانند باعث خوردگی شوند ، سودمند است. نوع فلنج دیگر فلنج های نخ شده است. فلنج های نخ در برنامه های خاص بسیار مفید هستند زیرا برای تثبیت نیازی به جوشکاری ندارند.

بنابراین ، تثبیت فلنج های لغزش آسان تر است. با این حال ، استحکام فلنج های لغزش دو سوم از فلنج های گردن جوش ، تحت فشارهای داخلی به دلیل جریان است. یکی دیگر از مضرات فلنج های لغزش این است که رفع یک فلنج به آرنج یا رفع یک فلنج به تیله غیرممکن است زیرا سطح انتهای اتصالات لغزش مستقیم نیست. گروه فلنج سوم فلنج های جوش سوکت است. از این فلنج ها برای لوله های کوچک استفاده می شود که باید فشارهای زیادی داشته باشند. استحکام فلنج های جوش سوکت در برابر تنش های داخلی برابر با فلنج های لغزنده است.

فلنج های کور تقسیم نهایی طبقه بندی فلنج است. از آنها به عنوان بسترهای نهایی برای دریچه ها یا پمپ ها استفاده می شود. از آنجا که از فلنج های کور به عنوان موانعی در برابر جریان سیال استفاده می شود ، آنها بالاترین قسمت های استرس سیستم های فلنج هستند.

در جهان امروز ، خطوط لوله تقریباً برای هر کاربردی که هر ماده مایع یا گازی را حمل می کند بسیار متداول است. این مواد مایع یا گازی در سیستم لوله با فشارها و درجه حرارت های مختلف جریان می یابند. بنابراین ، سیستم های خط لوله از فشارهای اضافی که توسط فشار و دما تولید می شود ، رنج می برند.