Легираните челици содржат различни пропорции на легирани елементи (како што се манган, силициум, никел, титаниум, бакар, хром и алуминиум) за контрола на својствата на челикот како што се стврднување, отпорност на корозија, цврстина, формабилност, заварливост или еластичност. Разликите се донекаде униформни, но заради разлика, легираните челици над 8% по маса, а не јаглеродот и легурите, се сметаат за високолегирани челици. Легираниот челик е потврд, поиздржлив и поотпорен на корозија. Легираните челици со умерена до висока содржина на јаглерод тешко се заваруваат. Меѓутоа, ако содржината на јаглерод се намали на 1% до 3%, овој легиран метал може да постигне поголема формабилност и заварливост, а со тоа да ја зголеми цврстината.