Pręty i pręty ze stopu niklu
Stal stopowa to stal stopowa z różnymi pierwiastkami w łącznej ilości od 1,0% do 50% wagowych w celu poprawy jej właściwości mechanicznych. Stale stopowe dzielą się na dwie grupy: stale niskostopowe i stale wysokostopowe. Różnica między nimi jest kwestionowana. Smith i Hashemi definiują różnicę na 4,0%, podczas gdy Degarmo i wsp. określają ją na 8,0%.[1] [2] Najczęściej wyrażenie „stal stopowa” odnosi się do stali niskostopowych.--Zhengzhou Huitong Pipeline Equipment Co., Ltd.
Ściśle mówiąc, każda stal jest stopem, ale nie każdą stal nazywa się „stalią stopową”. Najprostsze stale to żelazo (Fe) stopowe z węglem (C) (około 0,1% do 1%, w zależności od rodzaju) i nic więcej (z wyjątkiem nieistotnych śladów spowodowanych niewielkimi zanieczyszczeniami); nazywane są one stalami węglowymi. Jednakże termin „stal stopowa” jest terminem standardowym odnoszącym się do stali, do których oprócz węgla celowo dodano inne pierwiastki stopowe. Typowe stopy obejmują mangan (najpowszechniejszy), nikiel, chrom, molibden, wanad, krzem i bor. Mniej powszechne dodatki stopowe obejmują aluminium, kobalt, miedź, cer, niob, tytan, wolfram, cynę, cynk, ołów i cyrkon.
Dodatek molibdenu wzmacnia granicę sprężystości rury spawanej A335 p11 i zwiększa jej wytrzymałość temperaturową. Oprócz tych właściwości następuje zmniejszenie kruchości oraz poprawa spawalności i hartowności rury.
