śruba sześciokątna z pełnym gwintem DIN933 Carpenter 20Cb3 A194 2H śruba sześciokątna śruba ze stopu
Stal stopowa to stal stopowa z różnymi pierwiastkami w łącznej ilości od 1,0% do 50% wagowych w celu poprawy jej właściwości mechanicznych. Stale stopowe dzielą się na dwie grupy: stale niskostopowe i stale wysokostopowe. Różnica między nimi jest kwestionowana. Smith i Hashemi definiują różnicę na 4,0%, podczas gdy Degarmo i wsp. określają ją na 8,0%.[1] [2] Najczęściej określenie „stal stopowa” odnosi się do stali niskostopowych.
Ściśle mówiąc, każda stal jest stopem, ale nie każdą stal nazywa się „stalią stopową”. Najprostsze stale to żelazo (Fe) stopowe z węglem (C) (około 0,1% do 1%, w zależności od rodzaju) i nic więcej (z wyjątkiem nieistotnych śladów spowodowanych niewielkimi zanieczyszczeniami); nazywane są one stalami węglowymi. Jednakże termin „stal stopowa” jest terminem standardowym odnoszącym się do stali, do których oprócz węgla celowo dodano inne pierwiastki stopowe. Typowe stopy obejmują mangan (najpowszechniejszy), nikiel, chrom, molibden, wanad, krzem i bor. Mniej powszechne dodatki stopowe obejmują aluminium, kobalt, miedź, cer, niob, tytan, wolfram, cynę, cynk, ołów i cyrkon.
Materiał rur stalowych A335 P9 zawiera w swoim składzie również mangan, krzem, węgiel i fosfor. Dodatek tych materiałów sprawia, że materiał jest mocniejszy, ma wyższą granicę plastyczności i wytrzymałość na rozciąganie. Ze względu na wysoką zawartość chromu efekt redoks jest wysoki.
