صفحات و ورق ها و کویل های آلیاژ نیکل
فلنج دومین روش اتصال پرکاربرد پس از فروش است. فلنج ها زمانی استفاده می شوند که اتصالات نیاز به جداسازی دارند. این انعطاف پذیری را برای نگهداری فراهم می کند. فلنج لوله را با تجهیزات و شیرهای مختلف متصل می کند. در صورت نیاز به تعمیر و نگهداری منظم در طول عملیات کارخانه، فلنج های شکسته به سیستم خط لوله اضافه می شوند.
یک اتصال فلنجی از سه جزء مجزا و مستقل هر چند به هم پیوسته تشکیل شده است. فلنج ها، واشرها و پیچ و مهره ها؛ که توسط یکی دیگر از تأثیرات، یعنی برازنده، مونتاژ می شوند. برای دستیابی به اتصالی که دارای نشتی قابل قبولی باشد، در انتخاب و بکارگیری تمامی عناصر موجود به کنترل های خاصی نیاز است.
فلنج یک برآمدگی، لبه یا لبه بیرون زده، خارجی یا داخلی است که برای افزایش استحکام (به عنوان فلنج یک تیر آهنی مانند تیر I یا T-beam) عمل می کند. برای اتصال آسان\/انتقال نیروی تماس با جسم دیگر (به عنوان فلنج در انتهای لوله، سیلندر بخار و غیره یا روی پایه لنز دوربین). یا برای تثبیت و هدایت حرکات یک ماشین یا قطعات آن (به عنوان فلنج داخلی یک واگن ریلی یا چرخ تراموا، که از خروج چرخ ها از ریل جلوگیری می کند). اصطلاح "فلنج" همچنین برای نوعی ابزار مورد استفاده برای تشکیل فلنج استفاده می شود.
فولادهای ضد زنگ دوبلکس بسیار مقاوم در برابر خوردگی هستند و آلیاژهای قابل سخت شدن دارند. ریزساختار آنها از مخلوطی از فازهای آستنیت و فریت تشکیل شده است. در نتیجه، فولادهای زنگ نزن دوبلکس ویژگی های مشخصه فولادهای زنگ نزن آستنیتی و فریتی را نشان می دهند. این ترکیب از خواص در مقایسه با گریدهای آستنیتی خالص و فریتی خالص می تواند به معنای سازش باشد.
فولاد ضد زنگ دوبلکس 1.4462 درجه بسیار خوبی برای مقاومت در برابر خوردگی و خواص مکانیکی است. این گرید بر اساس هنجار EN به صورت 1.4462 یا X2CrNiMoN22-5-3 نوشته می شود و طبق استاندارد UNS به صورت UNS S31803 یا S32205 نوشته می شود. برخی از تولیدکنندگان می توانند این ماده 1.4462 را به نام های Temet، Aquashaft، Marinox نیز نام ببرند اما در واقع همه این نام ها برابر با 1.4462 فولاد ضد زنگ دوبلکس هستند.
